بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلسَّمَآءِ وَٱلطَّارِقِ ۱
سوگند به آسمان و آن اختر شبگرد.
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلطَّارِقُ ۲
و تو چه دانى كه اختر شبگرد چيست؟
ٱلنَّجْمُ ٱلثَّاقِبُ ۳
آن اختر فروزان.
إِن كُلُّ نَفْسٍۢ لَّمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌۭ ۴
هيچ كس نيست مگر اينكه نگاهبانى بر او [گماشته شده] است.
فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ مِمَّ خُلِقَ ۵
پس انسان بايد بنگرد كه از چه آفريده شده است؟
خُلِقَ مِن مَّآءٍۢ دَافِقٍۢ ۶
از آب جهندهاى خلق شده،
يَخْرُجُ مِنۢ بَيْنِ ٱلصُّلْبِ وَٱلتَّرَآئِبِ ۷
[كه] از صلب مرد و ميان استخوانهاى سينه زن بيرون مىآيد.
إِنَّهُۥ عَلَىٰ رَجْعِهِۦ لَقَادِرٌۭ ۸
در حقيقت، او [= خدا] بر بازگردانيدن وى بخوبى تواناست.
يَوْمَ تُبْلَى ٱلسَّرَآئِرُ ۹
آن روز كه رازها [همه] فاش شود،
فَمَا لَهُۥ مِن قُوَّةٍۢ وَلَا نَاصِرٍۢ ۱۰
پس او را نه نيرويى ماند و نه يارى.
وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلرَّجْعِ ۱۱
سوگند به آسمان بارشانگيز،
وَٱلْأَرْضِ ذَاتِ ٱلصَّدْعِ ۱۲
سوگند به زمين شكافدار [آماده كشت]،
إِنَّهُۥ لَقَوْلٌۭ فَصْلٌۭ ۱۳
[كه] در حقيقت، قرآن گفتارى قاطع و روشنگر است؛
وَمَا هُوَ بِٱلْهَزْلِ ۱۴
و آن شوخى نيست.
إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًۭا ۱۵
آنان دست به نيرنگ مىزنند.
وَأَكِيدُ كَيْدًۭا ۱۶
و [من نيز] دست به نيرنگ مىزنم.
فَمَهِّلِ ٱلْكَٰفِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًۢا ۱۷
پس كافران را مهلت ده، و كمى آنان را به حال خود واگذار.