بِّسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلتِّينِ وَٱلزَّيْتُونِ ۱
سوگند به [كوه] تين و زيتون،
وَطُورِ سِينِينَ ۲
و طور سينا،
وَهَٰذَا ٱلْبَلَدِ ٱلْأَمِينِ ۳
و اين شهر امن [و امان]،
لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ فِىٓ أَحْسَنِ تَقْوِيمٍۢ ۴
[كه] براستى انسان را در نيكوترين اعتدال آفريديم.
ثُمَّ رَدَدْنَٰهُ أَسْفَلَ سَٰفِلِينَ ۵
سپس او را به پستترين [مراتب] پستى بازگردانيديم؛
إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍۢ ۶
مگر كسانى را كه گرويده و كارهاى شايسته كردهاند، كه پاداشى بىمنّت خواهند داشت.
فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِٱلدِّينِ ۷
پس چه چيز، تو را بعد [از اين] به تكذيب جزا وامىدارد؟
أَلَيْسَ ٱللَّهُ بِأَحْكَمِ ٱلْحَٰكِمِينَ ۸
آيا خدا نيكوترين داوران نيست؟